‫[آنچه گذشت]
‫باید سوگند بخوری.
‫آثار اولیه سنگ معدنی جدید رو پیدا کردیم.
‫الروند به طرز قانع‌کننده‌ای تضمین کرده...
‫که گیل‌گالاد با سوء نیت ‫به اینجا اعزامش نکرده.
‫مسئله دیگه‌ای هم در میونه.
‫برو لیندون. ببین جریان از چه قراره.
‫از گارد دریایی اخراجین! ‫هر سه‌تاتون اخراجین!
‫بسه دیگه!
‫زندگی دوستانم رو نابود کردم ‫و مایه شرم خانواده‌مون شدم.
‫برو پیش انسان‌هایی ‫که تو برج دیدبانی قدیمی پناه گرفتن.
‫پیغامی بهشون ابلاغ کن.
‫گفت اگه از مالکیت این سرزمین‌ها سرباز بزنین ‫و باهاش بیعت کنین،
‫ممکنه مردمتون زنده بمونن.
‫پادشاه راستینمون روزی برمی‌گرده.
‫معتقدم فردی که تو سیاهچالتون حبس کردین ‫ولیعهد گم‌شده و تبعیدی...
‫تاج و تخت «سرزمین‌های جنوبی»ـه.
‫ازتون خواستارم تا سائورون ‫سرزمین‌هاشون رو...
‫- من خدمت می‌کنم! ‫- من خدمت می‌کنم!
‫... تصاحب نکرده، در مبارزه همراهیم کنین.
‫دروغ گفتی و بیگانه‌ای ‫خطرناک رو آوردی پیشمون.
‫این‌جوری ولمون می‌کنن.
‫این‌طوری می‌تونیم از بقیه عقب نیفتیم.
‫اون کمکمون می‌کنه، ‫ما هم کمکش می‌کنیم.
ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.
‫«ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت» ‫«فصل یکم، قسمت پنجم»
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و آیـــدا» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و AydaNaderiSubT@
‫مخ عاقبت. مخ عاقبت.
‫نه. مـ.... مهاجرت.
‫مُـ... ـها... جرت.
‫یعنی جابه‌جا شدن. ‫کار ما هارفوت‌ها همینه.
‫ببین، زمستون تو «جنگل دیرین» ساکن می‌شیم،
‫اواسط تابستون به سمت ‫«تنگ‌دره شمالی» حرکت می‌کنیم...
‫که تا حلزون‌ها زیادن، ‫شکارشون کنیم.
‫- «حلزون»؟ ‫- حلزون، آره.
‫به محض زرد شدن برگ درختان بلوط ‫هم به سمت «درختستان» حرکت می‌کنیم.
‫باغ میوه وسیعی...
‫مملو از سیب، آلو،
‫زردآلو و هویج اونجا هست، ‫خیلی خوشت میاد.
‫البته تنها مشکلمون ‫از این قراره...
‫که از اینجا تا اونجا با صد مهلکه ‫متفاوت مواجه می‌شیم.
‫«مهلکه»؟
‫یعنی خطر.
‫از افراد بزرگ‌جثه گرفته تا گرگ‌ها، ‫مه، بارون،
‫ترول‌های تپه‌نشین، ترول‌های غارنشین ‫و هرچیزی که آدم رو به کشتن بده.
‫«به کشتن»؟
‫یعنی جون آدم رو بگیره.
‫من هم مهلکه‌ام.
‫نه. نه، نه، نیستی.
‫- در واقع... ‫- نه. کرم‌های شب‌تاب.
‫اون اتفاق سانحه بود. اِم...
‫تو مهلکه محسوب نمی‌شی.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫آدم خوبی هستم؟
‫آدم خوبی هستی. آخه اومدی کمکمون کنی.
‫نوری!
‫عه، چه عالی. ‫بقیه هم باید دیگه آماده شده باشن.
‫بجنب!
‫بیا بریم. بیا دیگه.
‫من... من...
‫من آدم خوبی‌ام.
‫اگه باز هم عصات رو بهم بزنی،
‫وقتی خوابی، موهای انگشت‌های پات رو می‌کنم.
‫من هم در همون حین گوش‌هام رو می‌کنم.
‫اون‌جوری دیگه صدای خر و پفت ‫به گوشم نمی‌رسه.
‫وای، نه‌خیر. من خر و پف نمی‌کنم.
‫چرا، می‌کنی.
‫بجنبین دیگه. ‫«درختستان» که سمت ما مهاجرت نمی‌کنه.
‫شاید اگه آهنگ مخصوص حرکت مامانت رو ‫برامون بخونی، بتونیم سریع‌تر حرکت کنیم.
‫آره، بخون دیگه، برامون چهچهه بزن.
‫وای، بخون دیگه، به کارمون میاد.
‫♪ خورشید به سرعت... ♪
‫♪ زیر درختان سنگی غروب می‌کند. ♪
‫♪ نور برجی که دیگر... ♪
‫♪ خانه‌ام نیست به چشم می‌خورد. ♪
‫♪ نگاهی گذرا به آتشی کم‌سو می‌اندازم. ♪
‫♪ تخت‌خوابم ماسه سیاه‌رنگ است. ♪
‫♪ هر آنچه برایم آشناست را... ♪
‫♪ با سرزمین ناشناخته ‫روبه‌رو مبادله می‌کنم. ♪
‫♪ ای سرزمین‌های دورافتاده، ‫مرا فرا بخوانید؛ ♪
‫♪ چرا که باید در این روز سرگردان‌کننده ‫عازم سفر باشم. ♪
‫♪ باید در این روز سرگردان‌کننده... ♪
‫♪ به نقاط دوری سفر کنم. ♪
‫♪ نوشیدنی اندکی دارم... ♪
‫♪ و غذایم از آن هم کمتر است. ♪
‫♪ توانم می‌گوید ادامه نده، ‫اما مسیر می‌گوید ادامه بده. ♪
‫♪ پاهایم به شدت کوتاه ‫و مسیرم به شدت طولانی است. ♪
‫♪ نه استراحت می‌کنم، ‫نه دلخوشی‌ای دارم. ♪
‫♪ دلخوشی‌ای جز ترانه ندارم. ♪
‫♪ ای سرزمین‌های دورافتاده، ‫برایم آواز بخوانید. ♪
‫♪ برخیزید و در این روز ‫سرگردان‌کننده راهنمایم باشید. ♪
‫♪ لطفا قول دهید مرا در این... ♪
‫♪ روز سرگردان‌کننده بیابید. ♪
‫♪ بالاخره پاسخشان را... ♪
‫♪ با سرما و یخبندان دریافت کرده... ♪
‫♪ و می‌فهمند هر حیرت‌زده ‫یا مسافری گم‌گشته نیست. ♪
‫♪ هر چقدر هم غمگین باشند، ♪
‫♪ هرچقدر هم هزینه بدهند، ♪
‫♪ هر حیرت‌زده... ♪
‫♪ یا مسافری... ♪
‫♪ گم‌گشته نیست. ♪
‫تونلمون تکمیل شده ارباب.
‫دستت رو نشونم بده.
‫چه حسی داری؟
‫انگار آتش گرفته پدر اعظم.
‫کاش حس شما هم با حس من یکسان بود.
‫آخه به زودی از بین می‌ره.
‫بخشی از وجودم که با گرماش آشنا بود ‫هم با خودش از بین می‌ره.
‫دلم براش تنگ می‌شه.
‫لژیون‌هامون رو احضار کن. ‫موعدش فرا رسیده.
‫دشمنمون سوگند خورده حمله می‌کنه.
‫بهمون دستور دادن ‫این برج رو...
‫تخلیه کنیم و با فرمانده‌شون بیعت کنیم...
‫تا بهمون رحم کنن.
‫خودم می‌دونم من پادشاهی ‫که منتظرش بودین نیستم.
‫ولی اگه تصمیم بگیرین ‫کنارم مقاومت و مبارزه کنین،
‫این برج دیگه نماد سستیمون نخواهد بود،
‫بلکه نماد قدرتمون خواهد بود.
‫کی باهام مقاومت می‌کنه؟
‫کدوم‌هاتون مقاومت و مبارزه می‌کنه؟
‫- آره، مبارزه کنیم. ‫- آره.
‫مقاومت و مبارزه کنیم؟
‫در اون صورت می‌میرین.
‫من که می‌گم بهتره ‫با به اصطلاح دشمنمون...
‫بیعت کنیم و شانسمون رو امتحان کنیم.
‫من با اون دشمن چشم تو چشم شدم.
‫عامل رهاییتون نیست.
‫خیال کردی خودت هستی؟
‫الف؟
‫از طرف اجدادمون صحبت می‌کنم.
‫اون‌ها زنده موندن!
‫می‌تونیم با همدیگه ‫جون سالم به در ببریم.
‫دنبالم بیاین، با همدیگه زنده می‌مونیم!
‫بیاین. بریم.
‫بیاین. دنبالم بیاین. بیاین دیگه!
‫بیای دیگه!
‫دنبالم بیاین!
‫تئو!
‫الان فرصت داریم. نوبت ماست. بیا ببینم.
‫باهام بیا. بیا دیگه پسر. ‫دنبالم بیا پسر.
‫خب. خیلی‌خب. ‫می‌شه کمکم کنی؟
‫ببرین بالاتر. ببرین بالاتر!
‫این محموله دیگه بسه بچه‌ها.
‫زود باشین تخلیه کنین.
‫- سلام پدر. ‫- سلام ایسیلدور.
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫چرا من رو واسه سفر انتخاب نکردین؟
‫- مگه قرار نبود بری سمت غرب؟ ‫- دیگه قرار نیست.
‫تا کاری در حد و اندازه ‫نومنور نکرده باشم، نمی‌رم.
‫خب، چنین کاری به توصیف خودت چی محسوب می‌شه؟
‫نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫واسه همین دارم این‌قدر تلاش می‌کنم ‫که بفهمم باید چیکار کنم.
‫واسه همین دارم ازت کمک می‌خوام.
‫کاش می‌تونستم کمکت کنم.
‫ولی تعداد داوطلبانمون این‌قدر زیاده ‫که اصلا همه‌شون جا نمی‌شن.
‫نصف مردم شهر می‌خوان ‫سوار کشتی‌ها بشن.
‫اسم من رو اول فهرست بنویس.
‫چه صلاحیتی داری؟
‫- «صلاحیت»؟ ‫- عضو گارد دریایی هستی؟
‫خودت که می‌دونی مهارت ‫دریانوردی من دو برابر...
‫عضو گارد دریایی هستی یا نه؟
‫عضو گارد ملکه چی؟ ‫عضو صنف بازرگانان چی؟
‫- پای لباس فرم رو وسط کشیدی. ‫- عضو صنف اسب‌سواران چی؟
‫داری مزخرف می‌گی.
‫وقتی داشتی تظاهر می‌کردی ‫به سنن این جزیره وفاداری،
‫این افراد با همون سنن ‫زندگی می‌کردن.
‫به طرقی همکاری و خدمت می‌کردن.
‫از قرار معلوم، ‫چنین کاری زیاد برات مهم نیست.
‫مهمه. من آماده خدمتم.
‫چیزی بیش از این ‫مایه افتخارم نیست.
‫ولی بهت فرصت داده بودم.
‫تو هم تصمیمت رو گرفتی.
‫جون نومنوریان رو به خاطر...
‫یه جنوبی کثیف و الفی جنگ‌طلب ‫به خطر بندازیم؟
‫صدراعظم فارازون!
‫واسه چی خویشاوندانمون رو ‫اعزام می‌کنین که جون بدن؟
‫فارازون! فارازون!
‫- فارازون! ‫- باهام بیا.
‫عذر می‌خوام که زودتر بهت خبر ندادم. ‫یه هفته در تلاش بودم.
‫چرا جلوی این کارشون رو نگرفتی؟
‫- طرف به ملکه وفاداره. حالا چه درست یا... ‫- غلطه.
‫خیلی‌ها باهات هم‌نظرن.
‫هنوز در حدی نیستن که ترغیبش کنن، ‫ولی اگه درست فشار بیاریم...
‫پس خودت باید بگی. ‫به حرف تو گوش می‌ده.
‫گوشش اصلا به حرف من بدهکار نیست.
‫پس بلندتر صحبت کن.
‫آهای جنوبی.
‫اومدن دیدنت.
‫خب، دشمنمون بعدش کجا رفت؟
‫گمون کنم رفتن سمت جنوب. ‫رفتن سمت برج دیدبانی اوستریت.
‫به اطلاع گارد سلطنتی می‌رسونم.
‫ممنونم لرد هل‌برند.
‫مطمئنم مردمت هم وقتی به خشکی برسیم، ‫عین خودت کمک گران‌بهایی می‌کنن.
‫«به خشکی برسیم»؟
‫گالادریل به اطلاعمون رسوند ‫که قصد داری مردمت رو متحد کنی.
‫پس که این‌طور؟
‫مطمئنم عجولانه سخن نگفته بود؟
‫راستش رو بخواین، ‫من قصد داشتم...
‫همراهم صرفا بار سنگین ‫وظیفه‌اش رو حس کرده.
‫شک ندارم به موقعش ‫به وظیفه‌اش عمل می‌کنه.
‫از اون‌جایی که اعتبارم رو در این راستا ‫وسط گذاشتم، واقعا امیدوارم بکنه.
‫ملکه حاکم، پدرتون خواستن ‫برین برج دیدنشون.
‫«گالادریل به اطلاعمون رسوند.»
‫با خودم می‌گفتم ملکه از کجا فهمیده بود ‫که نذاره با پدرش صحبت کنم.
‫اصلا به ذهنم خطور نکرده بود ‫حاضر باشی من رو به خاطر نشان صنف بفروشی.
‫بعد از این که کلی التماست کردم ‫بذاری به حال خودم باشم، ازم سواستفاده کردی.
‫من نومنور رو قانع کردم ‫پنج کشتی و پونصد تن نیرو...
‫واسه کمک به مردمت اعزام کنن...
‫و تاج پادشاهی رو ‫بر سرت بذارن.
‫احتمالا خیلی‌ها فرض کنن ‫خودت ازم سواستفاده کردی.
‫یکی دیگه رو پیدا کن ‫که سرش تاج بذاری.
‫از اینجا خوشم نمیاد.
‫وای، چیزی نیست دیل. ‫یه مشت درخته دیگه.
‫چه اتفاق غضبناکی رخ داده ‫که این شکلی شدن؟
‫حتما گذرگاه راک‌فوت مسدود شده.
‫کارمون بعد از تاریکی راحت‌تر نمی‌شه. ‫حرکت کنین.
‫«بعد از تاریکی راحت‌تر نمی‌شه.»
‫رد پای گرگ‌هاست.
‫چرا بهم نمی‌گی جریان ‫واقعا از چه قراره؟
‫این جنگل هیچ‌وقت این وقت سال ‫این‌قدر بی شاخ و برگ نبوده.
‫دلیلش تابلوئه.
‫تقصیر خودشه، مگه نه؟ ‫همون بزرگ‌جثه رو می‌گم.
‫دقیقا انتظار داری من چیکارش کنم؟
‫همون کاری رو بکن ‫که باید تو اردوگاهمون می‌کردی.
‫ارابه‌شون رو بگیر و ولشون کن!
‫باید چه اتفاقی بیفته که راضی بشی؟
‫باید یکی بیوه بشه؟
‫یا یتیم بشه؟
‫ملت دارن گرسنه می‌شن.
‫از هم دور نشین.
‫هوم.
‫وای، خیلی عجیبه. ‫اصلا عادی نیست.
‫وای!
‫- چیزی نمونده بود زهره‌ترکم کنین. ‫- مالوا.
‫- ردپا پیدا کردیم. ‫- ردپاشون تو گل مونده بود.
‫- خیلی زیاد بودن! ‫- لطفا یکی یکی صحبت کنین!
‫فرار کنین!
‫بجنبین! فرار کنین!
‫نوری!
‫نوری! نوری!
‫نوری، برو کنار!
‫نوری! نوری!
‫نه! الان می‌خوردت!
‫عقب نکش اونتامو.
‫مایه افتخارت پدرت باش.
‫عین غول‌های سنگی ‫«تپه‌ماهورهای شمالی» ضربه می‌زنن.
‫ولی با این حال...؟
‫تجربه مبارزه با این دشمن رو ندارن.
‫شاید الفمون بتونی کمی راهنماییشون کنه؟
‫به طرق مختلفی می‌شه اورک‌ها رو کشت.
‫ولی واسه شما روش ساده و مؤثرش رو می‌گم.
‫ضربه بزنین، شمشیر رو بچرخونین ‫و بکشین بیرون.
‫بهم حمله کنین.
‫ببینیم کی می‌تونه زخمیم کنه.
‫به هر کی موفق بشه ‫ترفیع می‌دم...
‫و ستوان می‌شه.
‫تعادل تو شمشیرزنی ‫از قدرت مهم‌تره.
‫با پاتون مبارزه کنین، نه با دستتون.
‫الفه داره تو میدون ‫با سربازی مبارزه می‌کنه.
‫یه جا خشکتون نزنه.
‫در حرکت باشین.
‫اصلا واسه غلبه به اورک‌ها ‫به زور خالی تکیه نکنین.
‫معمولا پیشی گرفتن ‫از حرکاتشون خیلی راحت‌تره.
‫احسنت ستوان.
‫تا حالا دستیار آهنگری ندیده بودم ‫که از پس چنین کاری بربیاد.
‫هنوز واسه جلوگیری ‫از این اتفاق دیر نشده.
‫شاید عصای سلطنتی دست فامیلت باشه، ‫ولی مردم از خودت پیروی می‌کنن.
‫- می‌تونی به کمکشون... ‫- می‌تونم چیکار کنم؟
‫نفوذت رو تثبیت کنی.
‫گاهی اوقات حمایت جوانان ‫هم واسه زاری کردن افراد مسن کافیه.
‫اقدام جهت جلوگیری از جنگ احمقانه است؟
‫شنا خلاف جریان آب احمقانه است.
‫آخه ممکنه مد رخ بده ‫و آدم غرق بشه...
‫یا ممکنه گرفتار آب بشه ‫و به دریا کشیده بشه.
‫رمز غلبه بر جریان آب، اینه که آدم بدونه ‫بعدش قراره کدوم طرفی باشه.
‫تو دست‌خالی جلوی شاه قبلیمون رو گرفتی...
‫و نذاشتی سنن قدیمیمون رو ‫مجددا پیاده کنه.
‫نگو که الان نمی‌تونی ‫نظر می‌ریل رو عوض کنی.
‫خب، واسه چی خیال می‌کنی ‫خودم و می‌ریل در این زمینه موافق نیستیم؟
‫چون پدرم ترجیح می‌ده بمیره ‫تا بخواد از الف جماعت دستور بگیره.
‫«از الف جماعت دستور بگیره»؟
‫پس از اتمام این جریانات، ‫الف‌ها از ما دستور می‌گیرن.
‫ببین، فمیلم اگه بخواد، ‫می‌تونه به خاطر گالادریل بجنگه.
‫من به خاطر نومنور می‌جنگم.
‫چنین کاری کجاش به نفع نومنوره؟
‫یعنی هیچی یاد نگرفتی؟
‫به زودی انسان‌های حقیر ‫«سرزمین میانه» رو نجات می‌دیم،
‫موجب پیشرفتشون می‌شیم و پادشاهی...
‫که مدت‌ها منتظرش بودن رو ‫براشون به ارمغان میاریم.
‫پادشاهشون هم تا ابد مدیونمون می‌مونه.
‫حالا اگه می‌تونی، خودت فکر کن ‫به چه دردمون می‌خوره.
‫کلی سنگ معدنی، جنگل، تجارت، پیشکشی...
‫من که حتی اگه کل ‫نمک‌های دریا رو هم بهم بدن،
‫جرئت ندارم جلوی ‫چنین کاری رو بگیرم.
‫بهتره تو هم نگیری.
‫قلمرمون!
‫- قلمرومون در خطره. باید... ‫- خطر رفع شده پدر.
‫الان داریم کاری رو که همیشه ‫بهش معتقد بودیم عملی می‌کنیم.
‫داریم مجددا با الف‌ها ‫ارتباط برقرار می‌کنیم.
‫دارم می‌رم «سرزمین میانه».
‫می‌ریل؟
‫درسته پدر.
‫خودم هستم.
‫نرو «سرزمین میانه».
‫اونجا چیزی جز...
‫چی پدر؟ چیزی جز چی؟
‫... تاریکی در انتظارت نیست.
‫باورت می‌شه؟
‫همه دارن از کارت حرف می‌زنن.
‫تا حالا ندیده بودم این شکلی ‫از بیگانه‌ای خوششون بیاد.
‫برات موم زنبور عسل آوردم.
‫کف دستت بمال، ‫باید دردش رو تسکین بده.
‫آهای.
‫بس کن. خواهش می‌کنم.
‫به امید اتحادی ماندگار ‫بین مردم بزرگ...
‫خزد و نولدور.
‫- به افتخار اتحادمون. ‫- به افتخار اتحادمون.
‫لرد دورین، ترجیح می‌دم...
‫قبل از نوشیدن شرابمون تحسینتون کنم.
‫قبلا می‌گفتن دورف‌های خزد-دوم ‫بی‌سروصداترین دورف‌های دنیا هستن،
‫ولی کوره‌هاتون طی چند ماه اخیر...
‫به روشنی چشمان آئوله می‌درخشه.
‫عمق معادنتون بیش از پیش شده.
‫توان‌بخشی جدیدتون رو مدیون چی هستین؟
‫من هم می‌تونم همین سوال رو ‫راجع به لیندون مطرح کنم.
‫جنگجویانش رو اعزام می‌کنه، ‫شهرهاش رو گسترش می‌ده.
‫چنین کاری از جانب الف‌ها ‫یهویی محسوب می‌شه، مگه نه؟
‫معمولا دو هفته طول می‌کشه ‫که واسه ریدنتون هم تصمیم بگیریـ...
‫اگه اجازه هست...
‫روند گذر زمان واسه همنوعان ما خیلی کنده.
‫معمولا چندین سال تلاش و کوشش ‫از نظرمون لحظه‌ای بیش نیست.
‫ولی نمی‌خوام به خاطر برداشتمون ‫به مهمونمون توهین کنیم.
‫به نظرم دل دوست دورفمون ‫این‌قدر دریاست که با پرسشی...
‫صادقانه بهش برنمی‌خوره.
‫من هم پرسشی صادقانه از خودتون دارم.
‫این میز رو از کجا تهیه کردین؟
‫چطور مگه؟
‫این سنگ فقط تو اعماق خاصی ایجاد می‌شه.
‫کاوشگرانمون به ندرت ‫چنین سنگی پیدا می‌کنن.
‫هر کدومشون رو موهبتی ارزشمند محسوب می‌کنیم.
‫فقط برای کارهای مقدس به کار می‌گیرمش.
‫واسه ساخت مقبره و مجسمه‌های...
‫درگذشتگان شریفمون ‫به کار می‌گیرمشون.
‫لطفا حرمت‌شکنیمون رو ببخشین لرد دورین.
‫می‌دیم با خودتون ببرینش خونه ‫که بتونین با احترام لازمه به کار بگیرینش.
‫خوبه که فهمیدم الف‌ها ‫هنوز هم کمی شرف دارن...
‫اعلی‌حضرت.
‫پس به افتخار اتحاد مردممون.
‫به افتخار اتحادمون.
‫وفاداریت به دورفه تحسین‌برانگیزه.
‫آدم معمولا به دوستانش وفاداره.
‫نژاد دوستش هم مهم نیست.
‫ولی دروغ گفتن به پادشاهت رو توجیه می‌کنه؟
‫پادشاه معظم، کنجکاوم بدونم که در واقع ‫خودتون داشتین بهم دروغ می‌گفتین یا نه.
‫من رفتم خزد-دوم که پیشنهاد دوستی بدم، ‫ولی شما...
‫در حقیقت هدف ملموس‌تری داشتین، مگه نه؟
‫«نغمه ریشه‌های هیثایگلیر» رو بلدی؟
‫لطفا برام تعریفش کن.
‫افسانه‌ای جعلیه که خیلی‌ها ‫می‌گن صحتش معلوم نیست.
‫برام تعریفش کن الروند پردل.
‫روایت نبردی...
‫رو قله «رشته‌کوه مه‌آلود»ه.
‫پای شرافت یا انجام وسط نبود. ‫پای درختی وسط بود.
‫عده‌ای می‌گن آخرین الماس‌های ‫گم‌شده سیلماریل تو اون دختر بوده.
‫یه طرف نبرد، ‫الف جنگجویی...
‫با دلی به پاکی مانوه بود...
‫که کل نور وجودش رو به درخته عطا کرد ‫تا ازش محافظت کنه.
‫اون ظرف نبرد، ‫یکی از بالروگ‌های مورگوث بود...
‫که کل نفرت وجودش رو به درخته ‫منتقل کرد تا نابودش کنه.
‫در حین نبرد بی‌پایانشون، ‫آذرخشی به درخته اصابت کرد...
‫و قدرتی از تقابلشون شکل گرفت...
‫قدرتی خالص، یک نـور ابدی.
‫همانند اهریمن قدرتمند و سرسخت.
‫گفته می‌شه که از ریشه‌ها ‫به اعماق کوهستان‌ها نفوذ کرده‌،
‫جایی که قرن‌هاست منتظر زمانِ مناسب ‫برای رخ نشون دادنه.
‫حق با دورین بود.
‫پس داری اذعان می‌کنی که دورف‌ها پیداش کردن.
‫اون سنگ‌های معدن حاوی ‫نور الماس‌های سیلماریل گمشده‌ان.
‫به یک چیز اذعان می‌کنم:
‫به دورین قول دادم که هرگز اسرار مردمانش ‫رو پیش بقیه فاش نکنم.
‫اگر نشکستن قول‌ت به منزله...
‫عذاب و مرگ مردم خودت تموم بشه چی؟
‫ابتدا دقیقاً قبل از برگشت گالادریل، متوجه‌ش شدیم.
‫امیدوار بودیم با تبعید گالادریل،
‫و پوشاندن آخرین درزهای جنگ،
‫جلوی آشوب و نابودی رو بگیریم.
‫اما علی‌رغم تمام تلاش‌هامون،
‫نابودی ما نزدیک‌ و نزدیک‌تر شده.
‫پژمردگی بیرونی این درخت نمایان‌گر صریحِ
‫وضعیت درونی ماست.
‫اما نور والای الدار،
‫نـور امید ما، در حال از بین رفتنه.
‫دیگه چه کسانی خبر دارن؟
‫چندنفر از اعضای ارشد.
‫دوباره و برای آخرین بار ازت می‌پرسم،
‫آیا دروف‌ها الماس‌‌ها رو پیدا کردن؟
‫در حضور دورین سوگند یادکردم.
‫شاید از نگاه بقیه به راحتی ‫بشه عهدها رو شکست،
‫اما از نگاه من،
‫روح انسان همیشه به میثاق‌های خویش متعهد است.
‫اجازه نمیدم عهدی که بستم به‌خاطر ‫امید واهی چندی دیگر، در هم بشکنه.
‫امید هرگز واهی نیست، الروند.
‫حتی اگر ناچیز باشه.
‫وقتی هر احساس موجودی در هم خُفته،
‫چشم امید اولین و آخرین حسی‌ـه ‫که در وجود انسان سر برمی‌داره.
‫اگر الف‌ها از «سرزمین میانه» رو ترک کنند،
‫ارتش دشمن سرتاسر زمین رو در برمی‌گیره.
‫و نه فقط به زندگی ما...
‫بلکه به زندگی همه موجودات پایان میده.
‫اگر امید جلوگیری از این رویداد دلیل محکمی
‫برای تجدیدنظر درباره عهدی که بستی، نیست،
‫ پیشنهاد می‌کنم به‌دنبال دلیل دیگه ای باشی.
‫نشات گرفته از دریای فاصل
‫سرزمین موهبت‌ها، سرزمین ستاره‌ها
‫که تا ابد می‌درخشد.
‫نومنور زیبا و بی‌همتا
‫جزیره‌ای که مملو از نعمت‌‌ و خوبی‌هاست.
‫گفتم که خطری نداره.
‫قول میدم زمانی دارم سوار کشتی می‌شم ‫تا برم جنگ، خبر می‌دن تموم شده.
‫فقط به پدرم نگو.
‫از الان می‌ره کُل جزیره رو پر می‌کنه که ‫داماد آینده‌ام توی جنگه و اینا.
‫بخوانید، بخوانید.
‫شعر رو یادتون رفته، نه؟
‫والا اینطوری که تو چندساعته داری می‌خونی، ‫بعید می‌دونم حالا حالاها از یادمون بره.
‫شاید ایزیلدور باهات همراهی کنه...
‫فکر خوبیه.
‫- نه! ‫- منکه هنوز چیزی نگفتم.
‫15 ساله که تو رو می‌شناسم.
‫فکرکردی نمی‌دونم اومدی چی بگی؟
‫- خب راستش 16 ساله و... ‫- کافیه اونتامو!
‫بگو ببینم، واسه چی اومدم؟
‫برای یه عذرخواهی تقریباً بی‌فایده ‫که مشخصه...
‫اونتامو سریعاً قبولش کرده
‫اما من نمی‌بخشم.
‫و می‌دونی چرا؟
‫اومدی معذرت خواهی کنی چون می‌دونی که ‫الان ترفیع گرفتم!
‫التماس کنی یه‌کاری کنم اجازه بدن بیای.
‫- می‌تونی واقعاً؟ ‫- می‌دونستم.
‫خب باید بگم من اونقدرها هم زود عذرخواهی‌ات ‫رو قبول نمی‌کنم،
‫- ولی خوشحالم که حداقل عذرخواهی کردی! ‫- نه نکرد!
‫چرا کردم!
‫دوباره هم می‌کنم، ببخشید که دعوا رو شروع کردم.
‫الان توروخدا یه‌کاری کن منم بتونم بیام.
‫نه.
‫چیکار کنم که قبول کنی؟
‫اشکال نداره، می‌تونید هرچی ‫خواستید من رو بزنید.
‫فک، دل و روده ‫یه‌بار هرجا خواستین.
‫سه‌بار.
‫دوبار.
‫خب ببین...
‫با سه‌بار فرقی نداشت.
‫خب، حالا می‌تونید منم ببرید؟
‫ایزیلدور، تو قدیمی‌ترین دوست منی.
‫و اگه راستشو بخوای، هنوز هم ‫احتمال زیاد بهترین دوست منی
‫- چی؟ ‫- اونتامو، لطفاً
‫نمی‌تونم آبرو و شرفم رو گِرو بذارم
‫و برای وظیفه‌ای که مشخص نیست ‫واقعاً انجامش میدی یا نه به‌شون رو بزنم.
‫این دفعه فرق می‌کنه.
‫امیدوارم یه‌روزی همینطور باشه.
‫امیدوارم روزی بتونی چیزی پیدا کنی
‫که حاضر باشی همه‌چیزت رو به‌خاطرش فدا کنی.
‫حواسم به برک هست، نگران نباش.
‫برک قراره توی جنگ باشه؟
‫مسئول اصطبل معرفی‌ش کرد.
‫ببخشید ایزیل، دریا همیشه حرف اول رو می زنه.
‫می‌خوای دزدکی بری؟
‫می‌خوای کشتی رو آتیش بزنی؟
‫شتر دیدی ندیدی، منم به کسی نمی‌گم دیدمت.
‫- فانوس رو بده بیاد ‫- نه!
‫گفتم بِدش!
‫کمک بیارید، زود!
‫بکشین‌شون بالا، سریع.
‫بکشین‌شون بالا، ایزیلدور؟
‫ایزیلدور؟
‫چی شد؟
‫ توی یه قایق ماهی‌گیری بود، ‫فکرکنم یکی از بشکه‌های شراب منفجر شد.
‫بشکه شراب؟
‫ایزیلدور جونم رو نجات داد.
‫می‌تونست بره، اما جونم رو نجات داد.
‫ناخـدا!
‫دلایل کافی برای قلمداد کردن وی ‫به عنوان یک راهزن وجود داره،
‫اما هنوز شناسایی‌ش نکردیم.
‫شانس آوردیم که بقیه کشتی‌ها رو از دست ندادیم،
‫این رویداد قطعاً به منزله برافروختن تردید شما ‫نسبت به جنگ بوده، ملکه حاکم.
‫- این اجازه رو ندید. ‫- متاسفانه باید باهاتون مخالفت کنم.
‫شاید ما خیلی عجله کرده باشیم،
‫قلمرو به ملکه‌ش نیاز داره، نه به چنین ‫اتفاقات ناگواری.
‫توصیه می‌کنم سفر رو به تاخیر بندازیم،
‫تا زمانی بیشتری برای ترغیب‌گری مردم ‫نسبت به نیت شما صرف کنیم.
‫دشمن ما هر روز قوی‌تر از دیروزـه، ‫برعکس ما که هر لحظه دودل‌تر می‌شیم.
‫به‌یاد بیار چرا این راه رو انتخاب کردی، ‫اعتقاد و ایمانت رو به‌یاد بیار.
‫فکرکردی به این زودی فراموش کردم؟
‫هنوز سه‌کشتی در اختیار داریم، و ‫همینطور دعای خیر پدرت.
‫لُرد هل‌برند چی می‌شه؟
‫منتظر عزیمت ماست.
‫قطعاً همینطوره.
‫به گارد دریایی بگم فعلاً دست نگه‌دارند؟
‫سپیده‌دم ازنـو گِرد هم خواهیم آمد تا به ‫یک تصمیم نهایی برسیم.
‫اطمینان حاصل کنید که لُرد هل‌برند هم حضور داشته باشن.
‫چه چیزی در توشه خود داری؟
‫الروند، من رو ببخش!
‫ببخشمت؟
‫که زودتر از این‌ها بهت نگفتم.
‫تو هم خبرداشتی.
‫التماس کردم که از همون اول تو رو ‫در جریان همه‌چی قرار بدیم،
‫اما پادشاه معظم مخالفت کردند.
‫و این...این «می‌تریل»
‫تنها راه نجات ماست؟
‫الروند، تحت هر شرایطی این ‫سنگ رو مورد آزمایش قرار دادم.
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه قدرت نورش رو کاهش بده.
‫بر این باوریم که اگه بتونیم طی مدت زمان ‫کوتاهی تعداد زیادی از اون‌ها به دست بیاریم،
‫دوباره می‌تونیم الف‌ها رو به نور والاها آغشته کنیم.
‫پس تنها راهمون اینه.
‫اره، می‌تونه تنها راهمون باشه.
‫متاسفم.
‫چون پادشاه معظم فریب‌ـم داده؟
‫یا به‌خاطر اینکه اگر من سوگندم رو نشکونم، ‫مردم‌مون به نابودی کشیده می‌شن؟
‫و به دوستم خیانت کنم؟
‫من اونجا بودم الروند، ‫شبی که پدرت دل به دریا زد.
‫یک انسان فانی که باور داشت می‌تونه خدایان
‫رو برای یاری ما در جنگ متقاعد کنه.
‫شنیده‌ام مادرت با رفتنش مخالفت داشته،
‫دائم ازش می‌پرسیده که ‫چرا تو باید بری؟
‫و می‌دونی پدرت چی گفته؟
‫چون اون تنها کسی بود که می‌تونست ‫اینکارو انجام بده.
‫اشتباه کردم که از تو استفاده کردم.
‫بابتش متاسفم.
‫فردا، ملکه تو رو به یک جلسه فراخوانده.
‫نظر تو می‌تونه اونقدری مهم باشه که ‫سرانجام تصمیم نهایی رو مشخص کنه.
‫- کمکم کن. ‫- فکرکنم به اندازه کافی بهت کمک کردم!
‫پس به خودت کمک کن!
‫دست از مبارزه با من بردار و بیا تا ‫با هم در مقابل‌شون بایستیم.
‫قبلاً که مردانی مثل من در کنار ‫اون‌ها می‌ایستادن.
‫مردانی «مثل» تو، نه خودِ تو!
‫در اشتباهی!
‫نمی‌دونی قبل از اینکه از اون قایق سردبیارم ‫چه کارهایی کردم.
‫نمی‌دونی چطور جون سالم به در بردم.
‫چطور همه‌مون جون سالم به در بردیم.
‫اگه این آدم‌ها بفهمن، سریع قیدم رو می زنن.
‫همینطور تو.
‫گاهی اوقات برای پیدا کردن نور، ‫باید به اعماق تاریکی قدم گذاشت.
‫تو از تاریکی چی می‌دونی؟
‫اون شمشیر برای کیه گالادریل؟
‫داغ کی بر دلته؟
‫برادرم!
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫کُشته شد!
‫در مکانی مملو از تاریکی و نومیدی.
‫توسط سربازان سائورون، ‫فهمیدی؟
‫پس می‌خوای انتقام بگیری؟
‫قطعاً که نوشیدن آب‌دریایی وسیع ‫هم نمی‌تونه عطش رو از بین ببره.
‫پس چیه؟ چرا دست از مبارزه برنمی‌داری؟
‫تو ازم می‌خوای به سرزمینی بیام که ‫قسم خوردم هرگز به اونجا برنگردم.
‫حداقل دلیلش رو بهم بگو!
‫چرا دست از مبارزه برنمی‌داری؟
‫چون نمی‌تونم!
‫مردمان سرزمینم بر علیه‌ام شدن.
‫صمیمی‌ترین دوستم برای تبعید من ‫با پادشاه توطئه کرد.
‫و دلیل تمامی این کارهاشون...
‫این بود که دیگه نمی‌تونستن من رو از اهریمنی که...
‫با اون سرجنگ داشتم، متمایز بدونن.
‫واقعاً متاسفم...
‫بابت از دست دادن برادرت.
‫بابت همه این اتفاقات.
‫متاسفم.
‫نه غم‌خواری دردی از من دوا نمی‌کنه،
‫و نه پُتک و شمشیر دردی از تو.
‫هیچ آرامشی اینجا برای تو وجود نداره،
‫همینطور برای من.
‫آرامش در هیچ راهی ساکن نخواهد بود،
‫جز در دریای جوش و خروشان.
‫من قرن‌ها جنگیدم و به دنبال آرامش بودم.
‫فقط با این راه می‌تونی آرامشت رو به دست بیاری.
‫بی‌صبرانه منتظر چنین روزی بودم،
‫روزی که نظیران شما دوباره ظهور کنند،
‫تا ما رو از این لجن‌زار خلاص کنید؛
‫تا جایگاه حقیقی‌مون رو درکنار شما، ‫به دست بیاریم.
‫من به شما عهد خدمتِ ابدی می‌بندم.
‫به سائورون عهد وفاداری ابدی می‌بندم.
‫شما سائورون هستید، درسته؟
‫صبرکن...
‫هرکسی که هستی، به تو خدمت می‌کنم.
‫فقط با ریخته شدن خون، وفاداری به وجود میاد.
‫والدرگ؟
‫والدرگ، نه!
‫نه.
‫نه!
‫دفعه بعد بالاتر هدف بگیر.
‫و از «زه» ترسی نداشته باش.
‫آخه چرا می‌خوای به من آموزش بدی برادر؟
‫چون برای من 200 سال طول کشید
‫تا این‌گونه شجاعت کسب کنم و ‫دلیرانه ایستاده بر قیام باشم.
‫تو توی 14 سالگی به این جایگاه رسیدی،
‫و به این شیردلی در جنگی که در راهه نیاز داریم.
‫کُل زندگیم امثال تو ما رو زیر نظر داشتن،
‫نفس به نفس ما رو زیر نظر داشتن،
‫هر خنجر تیزی که می‌شه باهاش حمله کرد.
‫فاتحه همه‌مون اینجا خونده‌ست!
‫چرا همچنان می‌خوای با ما نابود بشی؟
‫چون میان زیر نظر داشتن نفس به‌ نفس ‫ها و خنجرهای تیز...
‫با تک تک صداها و دستان پشت پرده آشنا شدم.
‫نصف ما رفتن.
‫اما نصف دیگه موندن.
‫از جمله تو.
‫پس دست به کمان شو.
‫یه‌چیزی هست که ازت مخفی‌اش کردم.
‫قبلاً این رو دیدم.
‫یه کلیده!
‫توسط افسون اهریمنی دشمن ساخته شده تا ‫آب و اجداد شما ها رو نفرین کنه.
‫کلیدی به چی؟
‫نمی‌دونم.
‫فرمانده دشمن از «خدا شُدن» صحبت می‌کرد،
‫به اینکه در این سرزمین‌ها خانه‌ای ‫برای اورک‌ها فراهم می‌کنه،
‫اما هر نقشه‌ای که توی سر داشته باشه، ‫تا اینجا کاملاً مسلم‌ـه.
‫دشمن‌ می‌دونه پسرت دارای اراده‌ای هست ‫که برای فعال کردن این شیء نیازه.
‫چقدر مونده؟
‫چند روز.
‫شاید هم ساعت.
‫ما پیروز می‌شیم، برونوین.
‫یه راهی هست.
‫باید باشه.
‫یه راهی هست!
‫نه! با سر خم کردن جلوی دشمن ‫همه‌چیز رو نابود می‌کنی.
‫برای پسرت و نسل‌های بعد از اون.
‫مردم تو یک عصر تلاش کردند تا فضیلت از دست رفته‌شون ‫رو باز پس بگیرن.
‫می‌خوای با یک لحظه نا اُمیدی همه‌ش رو به باد بدی؟
‫باید راه دیگه‌ای باشه!
‫پس بگو! التماست می‌کنم.
‫دیدی؟
‫حق داشتی که سال‌ها ما رو زیر نظر داشته باشی
‫چون ما برای زندگی در تاریکی مقدر شدیم.
‫اینطوری جون سالم به در می‌بریم.
‫شاید واقعاً چنین آدمایی هستیم.
‫همیشه هم اینگونه خواهیم بود.
‫فقط جون‌مون نیست که این وسط در خطره!
‫وقتی مورگوث در جنگ حاضر شد، ‫تمامی قاره‌ها در تاریکی غرق شدند.
‫اگه دشمن دوباره برما چیره بشه،
‫خدا می‌دونه شاهد چه قساوت‌هایی ‫که نخواهیم بود.
‫با چه قدرتی می‌تونیم جلوشون وایستیم؟
‫به طور و اطرافت نگاه ‌کن! تموم شده.
‫- هنوز نه. ‫- ولی بزودی!
‫و وقتی که به این سمت حمله ور بشن، ‫کارمون ساخته‌ست.
‫نامپات!
‫[نامپات: اصطلاحی به معنی " پیش به سوی گسترش تاریکی "]
‫نامپات!
‫یه‌چیزی از خودت سرهم کردی نه؟
‫دیسا خیلی وقته یه میز جدید می‌خواد و...
‫بیخیال بابا، اونقدرها هم سنگین نیست.
‫وزن میز نیست که روی دوشم سنگینی می‌کنه،
‫پس چرا نمی‌گی چه مرگته خب؟
‫باری که تقسیم می‌شه، یا به طور ‫مساوی تقسیم می‌شه یا برای یک‌طرف دوبرابر
‫بستگی به نیت کسی داره که حملش می‌کنه.
‫پناه بر آئوله؛ گوشه کنایه زدن بسه.
‫رک و راست حرفت رو بزن ببینم چی شده.
‫من باهات صادق نبودم، دورین.
‫من به‌خاطر دوستی‌مون به خزد-دوم نیومدم، ‫بلکه برای جاه‌طلبی اومدم.
‫خودم هم نمی‌دونستم.
‫من رو برای «می‌تریل» فرستاده بودن.
‫چرا؟
‫چون بدون اون،
‫هم‌‌نوعان من باید تا فصل بهار این سواحل ‫رو ترک کنند، وگرنه از بین میرن.
‫از بین میرن؟
‫چطوری یعنی؟
‫روح‌ جاودانه ما مملو از پوچـی می‌شه،
‫ذره ذره از بین میره،
‫و کم کم از صفحه روزگار محو می‌شیم.
‫به وسیله امواج مثل شن‌های روی آب پاک می‌شیم.
‫برای همیشه.
‫پس یعنی سرنوشت بقای الف‌ها به من بستگی داره؟
‫ظاهراً که اینطوره.
‫دوباره بگو!
‫سرنوشت بقای الف‌ها به تو بستگی داره.
‫به کی؟
‫تــو.
‫خودت رو جمع و جور کن و راه بیوفت.
‫- دورین... ‫- فعلاً " تشکر مشکر " نکن.
‫بعد از اینکه پدرم رو متقاعد کردیم تشکر کن.
‫الان دیگه می‌شه لطفاً راه بیوفتیم؟
‫راه طولانی‌ای در پیش داریم.
‫این آفتاب کم کم داره حالم رو بد می‌کنه.
‫ فقط به یه شرط، ‫به دیسا بگی این میز از طرف منه.
‫به بخت‌ـت لگد نزن آقای الف.
‫««« تقدیم به مردم شجاع و باغیرت ایران که در برابر ظلم سکوت نمی‌کنند»»»
‫لُرد هل‌برند، ملکه حاکم می‌خوان شما رو ببینن.
‫ببینید بابای که دوباره بهش جاه و مقام داده، ‫دوباره یعنی!
‫خودم دوباره مقامم رو به دست آوردم، ‫مثل شما!
‫ای سرباز.
‫به رئیس اصطبل گزارش بده.
‫فکرکردم سواره‌نظام هستم.
‫هستی.
‫نظافت اصطبل دیگه.
ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.
‫سربازان.
‫طناب‌ها رو باز کنید.
‫بادبان‌ها رو بکشید.
‫جهتِ شمال شرقی،
‫به سمت سرزمین میانه.
‫آره!
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی و آیـــدا» ‫ در تلگرام: realKiarashNg@ و AydaNaderiSubT@